Martijn Rosdorff

Ik vlieg veel en vaak en ver. Meestal gaat dat goed, soms zijn er dingetjes. Ik ben niet bang in de lucht (vooral dankzij lief W., vlieger van beroep) maar er zijn momenten dat ik mezelf betrap op klamme handjes. 

Vandaag is er, heel triest, een toestel van Ethiopean in zee gestort. 92 mensen vertellen het niet meer na. 

Eén van de klamme-hand-momentjes komt nu weer naar boven. Het was vorige week, ik vloog van Amsterdam naar Helsinki, overstappen in Kopenhagen. We waren net lekker aan het opstijgen vanuit de Deense hoofdstad toen de piloten het toestel nogal abrupt vlaktrokken. Raar gevoel. De frequent flyers keken op uit hun krantjes en de cabin crew, tot dan toe voorzien van nogal nurkse Scandinavische koppen, begon professioneel te glimlachen. De lampjes riemen vast bleven aan en de 'kaptein' sprak het toestel toe. In het Deens. Dat gaf onrust, vooral bij mij omdat ik moest wachten op de vertaling. Die kwam: "dames en heren, er is een technisch probleem met de besturing aan de linkerkant van het vliegtuig en we moeten daarom terugkeren naar Kopenhagen. Geen zorgen, het toestel is volledig functioneel maar we moeten het zekere voor het onzeker nemen. Ps: bij de landing staat de brandweer naast de baan maar dat is standaard procedure."

Slik.

Buiten sneeuwde het fors. Het vliegtuig maakte een aantal hobbelige bochten. Schrijf je op zo'n moment korte afscheidsbriefjes aan je geliefden? Spreek je een audioboodschap in op je GSM? Dawkins de tyfus wensen en toch bidden? Ik keek om me heen, niemand deed iets, iedereen staarde stoïcijns voor zich uit. De beroepsglimlachen op de gezichten van het cabinepersoneel maakten me steeds minder gerust. Ik zag ze hun riemen strak aantrekken. Ik besloot hetzelfde te doen en voelde onder mijn stoel of het zwemvest er was. Ik nam de kaart met noodinstructies nog een keer door en telde het aantal stoelen achter me tot de dichtstbijzijnde nooduitgang voor de 4e keer. Het was niet dat mijn leven als een film aan me voorbijtrok. Het waren alle 346 afleveringen van Aircrash Investigation die zich voor mijn geestesoog ontrolden.

Een anticlimax volgde. 

De landing was voorbeeldig, de brandweer reed gezellig mee, we zaten binnen no time in een andere kist op weg naar Helsinki en dat was het dan weer. Vliegen, het blijft spannend. 

Ik zit in mijn Hotel te Kopenhagen, 18e verdieping, schitterend uitzicht. Vliegtuig gemist wegens foutje van de maatschappij. We waren gister nog in Phuket, vandaar wat schrijverij over dit fijne oord, de komende dagen. 

De Thai zijn buitengewoon gastvrij en nogal gesteld op alle mensen die hun land bezoeken. Ze doen daarom hun stinkende best om met je te communiceren. De lingua franca is een soort Engels. Voor de Fransen en de Russen is dat een beetje jammer maar dat is een ander verhaal. (Dat verhaal gaat over Fransen die chagrijnig zijn dat er ook andere landen leuk zijn en Russen, tsja, Russen. Ik ben er 1000en tegengekomen in Thailand, niet één was er leuk. Sterker nog, ze waren allemaal erg stom.)
 
Dat Engels dus, van de Thai. Het is niet best maar het voldoet wel. "Boss, maddam! You lookieeee here? Wherehahyoufoooom? Good pice, Good pice!"* 

Schriftelijke communicatie is wat lastiger voor de gemiddelde Thai. Wat natuurlijk weer niet vreemd is, gezien het ter plaatste gebruikte duizenden jaren oude schrift dat in niets lijkt op ons ABC. Het levert wel leuke misverstanden op. Weetuwat? Ik doe eens een fotostrip!

*"Mevrouw, meneer! U wilt mijn nering bezichtigen? Waarvandaan bent u afkomstig? Mijn tarieven zijn concurrerend!" 

PS: op een menukaart in Paradise Beach zagen we nog 'Crap Meat' voor 120 Baht en een strandtent in Patong die "Rim Hard" heette maar toen waren we het fototoestel vergeten. Crap!

Even een update anders blijft het hier zo stil. Het was een druk weekje. Ik heb Europarlementariërs aan de tand gevoeld in het kader van een training, ik heb mijn zieke lief pogen te verplegen, gewandeld in de sneeuw, zaken gedaan, gesproken over een leuke maar pittige klus, lekker gegeten en veel meer. Morgen ga ik naar Helsinki, dan hopelijk naar Talinn en dan naar Phuket. Misschien is Kate Moss er nog. Terug via Kopenhagen, volgende week maandag. Doei!

Ik kreeg een beetje een raar briefje in de bus, vorige week. 

Het begint heel zoet: "Lieve bewoners van Zuilen", is de aanhef. Al snel wordt de toon grimmig. De Utrechtse wethouder van wonen, dhr Bosch, wordt namelijk aangerekend een 'extremistisch islamitisch centrum' te gaan bouwen voor 'extreme moslims uit geheel West-Europa'. 
Die moslims komen dan, zo schrijft ene 'FWvanZON','via de A12-A12 en de snelle treinen ICE (Duitsland) en Thalys (België en Frankrijk) met de snelle stadsbus lijn 28 in Parkwijk'. FWvanZon heeft een opvallend vertrouwen in het openbaar vervoer maar dat is niet waarom ik uit zijn brief citeer. Nog een fragment: "Strenge islamisten zijn voorstanders van het doden van ongelovigen (ook kindertjes)". 
Dan schrijft FWvanZON, in het briefje dat hij in mijn nogal multiculti-buurt in de bus heeft gestoken, ik citeer letterlijk, (waar puntjes staan laat ik iets weg): "Om deze strenge islamisten niet te kwetsen heeft wethouder Bosch (PvdA) in voorzieningencentrum Parkwijk een aantal extra maatregelen afgekondigd voor de kerstperiode van volgend jaar (...) ten aanzien van de openbare orde:
-er mag geen kerstverlichting worden aangebracht bij de winkels of in de woningen
-er mag geen kerstman aanwezig zijn
-de winkels moeten deze periode een ingetogen sfeer uitstralen
-er mogen geen kerststukjes worden aangeboden of verkocht
-de bewoners van het gehandicaptenappartement op 10 meter van de gebedsruimte mogen geen kerstboom (...) in de kamer hebben. (...)
-de kinderen in de school op 20 meter (...) mogen geen tekeningen maken over het kerstfeest (...)
-kinderen mogen geen kerstkleding dragen of kerstcadeaupapier tonen
-de horecagelegenheid op minder dan 10 meter van het extremistisch-islamitisch centrum moet het buitenterras sluiten en mag alleen binnen bedienen, achter geblindeerde ramen, dit om te voorkomen dat per ongeluk een kerstversiering zichtbaar wordt.
-de bejaarden van het ouderen-zorg-appartementencomplex naast de moskee mogen de beide kerstdagen niet buiten met elkaar gaan staan praten, omdat dit door de extreme islamisten kan worden opgevat als een provocatie
-de bushalte 2e Westerparklaan van lijn 28 (...) moet worden gesloten, omdat de kerstvisites niet door de gemeente mogen worden gefaciliteerd (...)
-Koopavonden tijdens de kerstperiode in winkelcentrum Parkwijk zijn verboden."
FWvanZON sluit af met de noodkreet: "help ons, lieve bewoners van Zuilen" en het advies: "stem niet PvdA, stem op mij: de lijst FWvanZON"

Wat is dit in jezusnaam? Een zielige man met een Wilderiaanse verkiezingsoverwinning in gedachten of is er werkelijk een dergelijk pakket aan absurde maatregelen afgekondigd rond één of ander raar clubje religieuzen?
Ik heb geen zin/tijd om het nu uit te zoeken. Wordt vervolgd, dus.