Martijn Rosdorff

Op de mat, een brief van twee ministers:
"Geachte heer, mevrouw,
Er is binnen een straal van 5 kilometer van uw woonadres Q-koorts vastgesteld op een melkgeiten- of melkschapenbedrijf."

"De kans dat mensen (...) besmet raken, neemt toe in de lammerperiode van februari tot en met mei." 


Of ik wil opletten van maart tot en met juli. Koorts, hoofdpijn en hoesten kunnen wijzen op de Q-koorts. Met vriendelijke groet, Ab Klink en Gerda Verburg. 
Ik google even op de Q-koorts en dat wil je dus niet. Serieus, echt niet. 
Nu heb ik al een tijdje een raar hoestje. Het zweet breekt me inmiddels uit maar dat kan ook met alle overdonderende medische informatie die via de internetten tot mij komt te maken hebben. Even de huisartsenpost bellen? Die staan me alleen te woord voor half negen, blijkt. Misschien is er ook niks aan de hand, is dat hoestje gewoon van de goedkope Thaise sigaretten. Marlboro Light is daar ongeveer net zo zwaar als een Cubaanse Sigaar, weet je...
Ik gok erop dat het niks is, gewoon een laatste streek van de demissionair minister, paniekzaaierij. 
PS: GERDA VERBURG WOONT BIJ MIJ OM DE HOEK!! Net als Marianne Thieme trouwens. Ik ruik een groot complot!

Ik woon niet in de lekkerste buurt van Nederland. Voor de deur heb ik al het nodige mogen meemaken: van getrokken pistolen tot achtervolgingen en knokpartijen en zelfs schieterij. Ook hebben we hier veel 'overlast': geschreeuw en bonkende muziek tot diep in de nacht. Meerdere malen zijn er vrouwen (ook de mijne) voor de deur bespuugd, er is met auto's op ze ingereden, er is post gejat, tegen mijn deur gepiest en mijn auto is beschadigd. Het zijn de zogeheten bontkraagjes, NATOS, kansenjongeren, geef er maar een naam aan, die verantwoordelijk zijn voor 99,9% van de ellende. 

Nu had ik bovenstaande eigenlijk in de verleden tijd moeten schrijven. Een paar jaar geleden zijn er namelijk voor mijn deur een drietal beveiligingscamera's geplaatst. Ik moet zeggen: dat werkt uitstekend. 

Omdat hangjongeren tijdens het hangen nogal drugs schijnen te dealen en de loverboy aan het spelen zijn, zitten ze niet te wachten op een meekijkende oom agent aan de andere kant van de stad. Dat hangen doen ze nu dus ergens anders. Ook het leksteken van banden of vernielen van auto's na het bellen van de sterke arm behoort nu tot het verleden. Fijn dus.

Als ik de politie bel in het sporadische geval dat er hier iets aan de hand is reageert men adequaat en vriendelijk.

Wat mij wel verbaast is dat ik, toen ik laatst belde om een enorme knokpartij te melden, ik de enige melder was. Veel buurtgenoten bellen de pliesie niet omdat 'die toch niks doen.'

Mijn buurt is nog steeds een Vogelaarwijk schuine streep kansenwijk die bekend staat om de vele problemen. Die zijn er ook nog steeds, hoor en zie ik zelf en van buren en winkeliers, maar anders. Het is ietsje beter geworden. Er is wel reden tot zorg maar het gezeur van sommige mensen snap ik niet zo goed. 

Hoezo de politie niet bellen? Hoe stom is dat? De cijfers aan het eind van het jaar zullen zeggen: minder meldingen, dus we zijn goed bezig.

En dan nog iets: Wilders of welke politicus dan ook kan hier de boel niet oplossen. Ik ben geen softie, criminelen keihard aanpakken en wat al niet meer!  Maar: om deze buurt beter te maken hebben we geduld nodig. En maatregelen waar je de verkiezingen niet mee wint. Voorleesclubjes voor jonge kinderen, speelmiddagen, monitoring en aanpak van probleemkinderen in het vroege basisonderwijs. Zo bereik je kinderen die hier anders over 10 jaar de buurt onveilig maken. Dat duurt lang maar er ligt stevig wetenschappelijk onderzoek dat deze aanpak ondersteunt. Google maar eens op Mw. Junger Tas.

En last but not least: in plaats van te zeuren over al die buitenlanders, moeten we (ik ook) jonge kinderen regelmatig aanspreken. Op hun gedrag maar ook gewoon voor een praatje. Dan weten ze wie je bent, dat scheelt ook een stuk als ze straks 16 zijn.

We hoeven niet van elkaar te gaan houden hier, of op de thee. Maar een beetje normaal naast elkaar leven is volgens mij best te doen. 

Waarom ik dit nu schrijf? Omdat Eenvandaag bezig is met een reportage over mijn buurt en sommige sprekers zich uit angst voor represailles hebben teruggetrokken.  Ik denk dat ik wél mijn zegje ga doen voor de camera. Maar ik slaap er nog een nachtje over.

Morgen komt er bezoek, wegens verjaardag. De woonkamer ziet er dan niet meer bovenstaand uit, beloofd!

Zo, deze rook ik nog op en dan kap ik ermee. 

Ik weet het, ik schrijf te weinig hier. Het is moeilijk om steeds tijd te maken voor een stukje. Hoe doen Marijn en Botte dat toch? Zo gedisiplineerd... Dat is het antwoord, natuurlijk: discipline. Heb ik niet. Terwijl er zoveel is om over te schrijven. Ik ga trouwen namelijk, bijvoorbeeld. Toch niet het eerste de beste futiliteitje van niks, nietwaar? Nog los van mijn gereis. Maar dat is wel een beetje een ding: ik heb een beetje schroom om te schrijven dat ik vorige week wéér naar Thailand was, voor de tigste keer op een rij. Ik kreeg er wat negatieve feedback op. Maar ik maak heus nog wel meer mee dan exotische landen. Gister vloog er bijvoorbeeld een helikopter met zoeklicht rondjes boven mijn huis en stond er om de hoek een zwarte auto zonder nummerborden! Ik bedoel maar, voor een spannend bestaan hoef je niet naar Koh Raya. Maar opperontspannend was het er wel. Zometeen krijg ik mijn liefste beste vriendin te logeren, dus nu even de stofzuiger door de keet. Later!

Sorry, de volgende keer zal ik even laten weten wat en hoe en waarom het hier zo lang stil was. Ik was op een rondje Utrecht-Kopenhagen-Phuket-Koh Raya-Helsinki-Amsterdam. Inclusief drie dagen op een eiland zonder stroom of stromend water, dat internet niet echt lekker. Maar gaaf was het wel. Ik heb zelfs een varaan gezien. Van dichtbij en in het wild. Nu naar bed, want slapen, dat is er lichtelijk bij ingeschoten is. Doei!