Martijn Rosdorff

De komende vijf dagen ben ik de liefde aan het vieren, in bovenstaand kasteeltje. Met mijn meest dierbaren lekker eten, feesten en drinken. Zaterdag trouwen we. De auto is bijna gepakt, vanmiddag gaan we op pad. Ik heb er veel zin an! Tot later weer, of tot ziens in Frankrijk, als je bent uitgenodigd. 

Nog geen uur na het tragische ongeluk met het Poolse regeringsvliegtuig tref je op de nieuwssite van de Telegraaf het eerste digitale condeolanceregister aan. Tamelijk smakeloos, vind ik. Vooral omdat de uitbaters hiervan geen enkele moeite doen hun commerciële intenties te verbergen. Het niveau van de reacties spreekt voor zich.

Ik haat 'steeds-meer-journalistiek'. 'Steeds meer' overvallen, 'steeds meer' mensen tegen hypotheekrenteaftrek, 'steeds meer' dieren sterven uit en het klimaat is 'steeds meer' van slag. Etc etc. 'Steeds meer' dan wat? 'Steeds meer' dan wanneer? Nu al 'meer' dan gisteren? 

Als ik 'steeds meer' lees of hoor gaan mijn haren recht overeind staan. Terwijl ik kaal ben. Cijfers wil ik, en context!
Toch ga ik zelf nu een staaltje van 'steeds meer journalistiek' ten toon spreiden.
Ik zie steeds meer vrouwen in mijn buurt die zich van top tot teen bedekken. Ik zeg niet dat ik steeds meer Burka's zie want die zijn blauw. In mijn buurt zijn het zwarte gewaden. Met alleen een klein spleetje om door te kijken. Niet zo'n gezellig gaasje als je op het nieuws uit Kabul ziet. Toen ik hier kwam wonen, in 2003, had ik nog nooit een vrouw in een dergelijk gewaad in het wild gezien. Een tijd geleden begon ik steeds meer kleine meisjes, vier jaar plus minus, met hoofddoekjes te zien. Dat vond ik al raar. Ik dacht namelijk dat meisjes vooral zelf bepaalden wanneer ze hun hoofd gingen bedekken. Dat verklaarde voor mij de gezinnen waarin je de ene dochter met en de andere zonder het door Wilders zo verafschuwde 'kopvod' zag. Geen moeite mee, prima. Maar die kleine kinderen, kleuters nog, met een strak geknoopt geval om het onschuldige hoofdje?
Wie bedenkt zoiets? Hoofddoekjes, zo lees ik, zijn bedoeld om te voorkomen dat mannen zich verlustigen aan de vrouw. Gaan degenen die kleine meisjeshoofdjes doeken omdoen ervan uit dat mannen zich verlustigen aan 4-jarige meisjesharen? Hoe sta je dan in het leven? Wat is je houding dan tegenover de samenleving waarin je je kinderen laat opgroeien?
Ik zag de hoofddoekkleuters in ieder geval steeds meer, de afgelopen jaren.
En nu die kolenzakken met kijkspleet. Steeds meer. Nu al meer dan gisteren. Wat voor signaal wil je daar mee afgeven? Ik heb er veel moeite mee. (En het is ook onveilig in het verkeer, ondanks 'steeds meer' trekken de in zwarte lappen gehulde dames een hoop bekijks.) Wat is de boodschap die zo'n vrouw wil afgeven? "Ik heb schijt aan jullie?". Of: "ik wil graag dat je bang bent voor me?". Of toch onschuldiger: "ik doe wat ik wil en het boeit me niet dat iedereen naar me kijkt"? Ik vraag me steeds meer af waarom er steeds meer van die vrouwen rondlopen en fietsen. En ik snap er steeds meer niets van. 
(foto WFA NRC, ik durf zelf niet te fotograferen)

Niets maak ik meer mee, reisjes naar Thailand of Malediven zijn niet aan de orde, vliegtuigen heb ik al weken niet meer van dichtbij, laat staan van binnen gezien. Buiten kom ik alleen nog om in mijn auto te stappen, binnen gaat het alleen nog over schoenen, pakken en te bestellen drankvoorraad. Mijn TV is al weken kapot en ik merk het niet eens. Ons Utrechtse huis ziet eruit als Ground Zero, de stofzuiger en de afwasmachine genieten van een lange vakantie.
Het aquarium gaat verscholen achter de achterstallige post, niet dat dat erg is want de vissen hadden door een algentapijt toch al geen uitzicht meer.

Ja lieve mensen, ik ga trouwen en dat is leuk. Mijn aanstaande echtgenoot en ik werken in volstrekte harmonie aan het tot stand komen van deze monsterproductie. Het is bijzonder, spraken wij vanmorgen tot elkaar, dat er geen sprake is van gevechten en gedoe. In alle trouwmagazines (jaja...) die we hebben gekocht valt te lezen dat menig huwelijk al dreigt te stranden voor het wordt geconsumeerd. Kortom; ik ben erg blij met mijn keuze, totnutoe.
Meer heb ik net te melden momenteel, behalve dat ik in juni weer heel vaak op de radio (1) te horen zal zijn, bij de AVRO. 
Nu weer verder, naar A'dam voor een setje knopen en schoenveters in de juiste kleur.