Martijn Rosdorff

Ik las net op de internetten de verklaring voor mijn extra dure en extra lange reis, gisteren:
"In de Schipholtunnel heeft zich zaterdagmiddag enkele uren een verwarde man opgehouden. De man zat daar vanaf ongeveer 16.15 uur. De spoorwegpolitie en de marechaussee deden hun best om de man uit de tunnel te krijgen. Door de aanwezigheid van de man, konden er geen treinen naar Schiphol rijden. De treinen van Amsterdam naar Leiden werden via Haarlem omgeleid. Rond 18.45 uur lukte het de marechaussee de man uit de tunnel te krijgen. De man was verward, had een mes bij zich en was suïcidaal. Hij is inmiddels op het bureau en krijgt psychosociale hulp, aldus een woordvoerder van de marechaussee. De treinen rijden inmiddels weer als vanouds en Schiphol is weer gewoon via de Schipholtunnel te bereiken."
Daar sta je dan, met je koffer vol thermisch ondergoed en sigaretten. En haast. Dat is natuurlijk een lastig moment om met taxichauffeurs te onderhandelen over de prijs naar Schiphol. Maar daar wilde ik het niet over hebben, ik tik dit in Helsinki dus het is allemaal goedgekomen. Ik wilde het hebben over de vraag: wat te doen met een gestoorde gek die 2,5 uur al het treinverkeer naar de motor van onze economie  blokkeert? Iemand zei net tegen me: beschieten! Diegene bedoelde: met van die verdovingspijlen, waarmee ze in Afrikaanse natuurfilms een zebra, olifant of giraffe mee neerleggen, om ze te onderzoeken en van een zendertje te voorzien. Ik ben het er eigenlijk wel mee eens, met dat schieten op mensen met storing in hun gedachtenkastje. 
Hoeveel mensen hebben gisteren hun vliegtuig wel niet gemist? Wat is daarvan de schade? Aan de andere kant is er de lichamelijke integriteit van de spoorwandelaar. Je mag niet zomaar iemand verdoven. Maar als iemand een gevaar is voor zichzelf en anderen weer wel. Dus daar is juridisch wel uit te komen, denk ik. Maar wie moet dat dan doen, het schot afvuren? Een arts of een politiemens? Een ambulanceverpleegkundige? Ik had het zelf graag willen doen, gisteren.