Martijn Rosdorff

Ik ga niet klagen, zeker niet, maar ik ben alleen deze Kerstavond. Ik zit in een 5-sterrenhotel op Gran Canaria en mijn lief is uit vliegen. Vannacht komt ze terug. Ik heb voor haar een enorm lelijke Kerstsok met een presentje erin opgehangen. Ik krijg ook wat, heeft ze gezegd. Ik ben een bevoorrecht mens. Sinds ik mijn baan opzegde (opzei?) komt er vrijwel uitsluitend goeds mijn kant op. Ik mag met W. meevliegen naar exotische oorden, heb meer dan genoeg heerlijke opdrachten en er ligt zelfs een deal met een uitgever op de loer, voor mijn eerste boek. 

Op Gran Canaria waait het, het weer is niet om over naar huis te schrijven en dat doe ik dan ook maar niet. (Ik beweeg me hier voort op flipflops, gehuld in linnen niemendalletjes, niet mekkeren dus...)

Het is hier mooi, ruig en bijzonder. De Canarische Eilanden, het klinkt zo gewoon, zo toeristisch. En dat is het ook, aan de ene kant. Maar met de auto ben je in een paar minuten in de bergen: geen Zweed, Deen of Fin te vinden. Wel heerlijke Canarische Spanjaarden, die het geweldig vinden dat je hun negorij komt bezoeken. En je met handen en voeten proberen te bewegen een maaltijd in hun uitspanning te nuttigen. Verse vis, oude worst en fantastische kazen, hebben ze hier. Zoals zo vaak: wie verder kijkt dan zijn neus lang is ziet gegarandeerd verder dan zijn neus lang is! Ofzo.

En het gaat maar door, straks mag ik weer mee naar Thailand, als er plek is.

Wat ik zeggen wilde: ik heb een goed jaar en dat wens ik ook jullie allen toe, lieve bezoekers. Bedankt voor het hier komen, en voor het reageren ook, dank, dank dank! En zegt het voort, graag. Nu op pad voor een solo Kerstdiner, Feliz Navidad!