Martijn Rosdorff

Ik zit in mijn Hotel te Kopenhagen, 18e verdieping, schitterend uitzicht. Vliegtuig gemist wegens foutje van de maatschappij. We waren gister nog in Phuket, vandaar wat schrijverij over dit fijne oord, de komende dagen. 

De Thai zijn buitengewoon gastvrij en nogal gesteld op alle mensen die hun land bezoeken. Ze doen daarom hun stinkende best om met je te communiceren. De lingua franca is een soort Engels. Voor de Fransen en de Russen is dat een beetje jammer maar dat is een ander verhaal. (Dat verhaal gaat over Fransen die chagrijnig zijn dat er ook andere landen leuk zijn en Russen, tsja, Russen. Ik ben er 1000en tegengekomen in Thailand, niet één was er leuk. Sterker nog, ze waren allemaal erg stom.)
 
Dat Engels dus, van de Thai. Het is niet best maar het voldoet wel. "Boss, maddam! You lookieeee here? Wherehahyoufoooom? Good pice, Good pice!"* 

Schriftelijke communicatie is wat lastiger voor de gemiddelde Thai. Wat natuurlijk weer niet vreemd is, gezien het ter plaatste gebruikte duizenden jaren oude schrift dat in niets lijkt op ons ABC. Het levert wel leuke misverstanden op. Weetuwat? Ik doe eens een fotostrip!

*"Mevrouw, meneer! U wilt mijn nering bezichtigen? Waarvandaan bent u afkomstig? Mijn tarieven zijn concurrerend!" 

PS: op een menukaart in Paradise Beach zagen we nog 'Crap Meat' voor 120 Baht en een strandtent in Patong die "Rim Hard" heette maar toen waren we het fototoestel vergeten. Crap!